I. Tępa mina

Huu, oto jestem pod moją nową szkołą, pomyślałam przykładając dłoń do czoła, by ochronić się przed słońcem.

Jestem Adsuro Uchiro, mam 17 lat, lecz jestem niska w porównaniu do rówieśników. Mam granatowe włosy sięgające łopatek i niebieskie oczy. Chodzę do drugiej liceum, lecz jestem najmłodsza z rocznika, gdyż urodziłam się 31.12 ...

Powoli poszłam w kierunku budynku, nic a nic mi się nie śpieszyło. Mimo że to był mój pierwszy dzień. W dodatku w nowym mieście, po drodze zechciałam pójść na dach szkoły, ale w każdej szkole, w której byłam, wejście tam było zakazane.

- Tutaj jesteś! - usłyszałam za sobą czyjś głos. - Twoja wychowawczyni powiedziała mi, że jeszcze ciebie nie ma, sądzę, że zabłądziłaś. Chodź za mną. - mówiła kobieta o lekko siwych włosach. Miała brązowe oczy, które były za okularami, jej twarz była pulchna przez co wyglądała jak starsza poczciwa pani.

- Kim pani jest? - spytałam unosząc brwi.

- Dyrektorką moje dziecko, dyrektorką. - odparła.

- Miło panią poznać. - uśmiechnęłam się do niej.

- Skoro mamy to już za sobą to chodźmy na drugie piętro do sali lekcyjnej, nauczycielka powinna przekazać ci plan lekcji. - weszłyśmy po schodach, a potem stanęłyśmy pod salą lekcyjną. - To baw się dobrze. - powiedziała do mnie i odeszła w swoim kierunku. Ja chwilę stałam pod salą i patrzyłam się tępo w drzwi. Westchnęłam, szarpnęłam za drzwi i weszłam do środka.

- Dzień dobry! - zawołałam z głupią miną.

- Dzień... a! Ty musisz być Adsuro Uchiro! Ta nowa uczennica! W końcu jesteś! - krzyknęła uradowana kobieta o brązowych włosach oraz szarych oczach i podbiegła do mnie. - Jestem twoją wychowawczynią. Nazywam się Chie Gensai. Mów mi Gensai-sensei~

- Tak, też myślę, że mamy ładną pogodę. - odparłam z tak tępą miną jak tylko potrafiłam.

Nagle podbiegła do mnie jakaś dziewczyna, stanęła przy mnie przeciągnęła rękę od mojej głowy przez powietrze do swojej głowy.

- Ha! Nie jestem już najniższa! Widzicie ile różnicy jest między nami?! - zawołała uradowana.

Przez chwilę miałam otwarte usta, ale zaraz je zamknęłam, gdyż zostałam otoczona przez kilka dziewczyn, które przekrzykiwały się nawzajem.

- Dobra! Stop! Odsunąć się od niej! - zarządziła nauczycielka, utorowała sobie drogę. - A teraz, załóż to! - powiedziała wyciągając kocie uszy z szuflady.

Ja wystawiłam rękę przed siebie na znak stopu.

- Odmawiam! - i jakby nigdy nic poszłam do ostatniej ławki pod oknem. - Ta ławka jest wolna? - zapytałam, a czarnowłosa dziewczyna, która zajmowała ławkę wcześniej kiwnęła głową. Wtedy spojrzałam na mojego sąsiada po prawej, który po prostu spał.

- A Kastiel znowu usnął, mógłby chociaż spojrzeć na nową. - burknęła jedna z dziewcząt.

- No chyba sobie żartujesz, on? Pan Góra Lodowa? - zaśmiał się jeden z chłopców.

- Racja. - odpowiedziała znudzona.

- Dobra, zrobię wam wolną lekcję, możecie się zapoznać z nową i tak dalej, i tak dalej! - nauczycielka zaczęła machać jedną ręką w prawo i w lewo, po czym zaczęła coś pisać w dzienniku.

- Jestem Ken Kishi. Miło mi słodką panienkę poznać. - chłopak o czarnych włosach i niebieskich oczach ujął moją dłoń i pocałował.

- Też m... - zaczęłam, ale śpiący kolega się obudził.

- Znowu będziesz podrywał każdą laskę jaką zobaczysz? To się już robi nudne. - burknął, a potem ziewnął opierając głowę na dłoni. Wtedy mogłam przyjrzeć mu. Miał czerwone włosy sięgające do ramion oraz czarne oczy. Jak dla mnie był przystojny.

- Kastiel, ty nieczuły draniu, nie odzywaj się. - odpowiedział z uśmiechem.

- Wiesz, że mam gdzieś to co do mnie mówisz. - warknął.

Przez chwilę patrzyłam na jednego i drugiego.

- Dzisiejsza pogoda jest naprawdę ładna! - wypaliłam, ale chyba mnie zignorowali. Nic tylko takim w głowy przywalić, ale nie. Nie zrobię tego. Westchnęłam, usiadłam na ławce, oparłam brodę o rękę i zaczęłam przeglądać sms'y w telefonie. Akurat jak na zawołanie dostałam jednego. Dźwięku nie miałam wyciszonego więc każdy usłyszał rockowy kawałek na sygnale.

- O, znasz IchiNiSanYOU? - spytał Kastiel.

- Tak, to jeden z lepszych zespołów rockowych. - odparłam tak jakby to było oczywiste.

- Oho! Chyba Nowa znalazła wspólny język z Górą Lodową. - zaśmiała się nauczycielka do siebie pod nosem. Ale mimo wszystko ja to usłyszałam.

- A znasz może Wordead? - spytał odchylając się do tyłu na krześle.

- Oczywiście! - zawołałam. - A ty znasz Christkaze?

- Żartujesz? - zapytał unosząc brwi i mierząc mnie poważnym wzrokiem. - Oczywiście, że znam!

Wyszczerzyłam się do niego. Wcale nie był taki straszny jak mówili przed chwilą.

Nagle drzwi od sali zostały gwałtownie otwarte.

- Adsuro Uchiro!! - dana osoba podbiegła do mnie, złapała za kołnierz koszuli, podniosła do góry i zaczęła potrząsać. - Czemu mi nie powiedziałaś, że się przenosisz?! - wołała z wyrzutem.

- Aaa, dostane zaraz wstrząsu mózgu... - powiedziałam beznamiętnie. Wtedy dziewczyna podniosła mnie za ramiona bym patrzyła jej w oczy, gdyż była o głowę wyższa. - Dawno ciebie nie widziałam! - i przytuliła mnie.

- Ohayahooo! - wypaliłam, kiedy mnie odstawiła na podłogę. - Ciebie też dobrze widzieć.

- Nie urosłaś. - powiedziała.

Na moim czole pojawiła się pulsująca żyłka.

- Morda! - krzyknęłam uderzając ją łokciem w brzuch, lecz zablokowała cios.

- Już się nie denerwuj tak króliczku. - wręcz nienawidziłam tego przezwiska. Zamachnęłam się nogą, ale ona znowu zrobiła unik.

- Jak zawsze taka agresywna. - zaśmiała się.

- Oho ho! Kolejna pięk... - zaczął Ken, ale zatkało go, gdy zobaczył Ayano.

- To Kitsune Ayano... - mruknęła dziewczyna przede mną siedząca w ławce.

- I co z nią? - spytałam nachylając się nad nią, a ona spojrzała na mnie swoimi fioletowymi oczami zza okularów.

- Podobno jej umiejętności walki są na takim stopniu, że dwu metrowego faceta powaliła na ziemię.

- Ha! Też coś! - krzyknęła Ayano. - Razem z Adsu nie takich powalałyśmy w dzieciństwie, nie?! - mówiąc to oparła rękę na mojej głowie. Z moich ust cichutko poleciała sterta przekleństw.

- Tak, tak, jasne. - burknęłam takim tonem, że każdy pomyślałby o tym jak o żarcie.

- Dobra, zaraz się przepiszę do tej klasy! - mówiąc to wyszła.

- I jak powiedziała tak zrobi! - skwitowałam załamana.

- Znasz ją?! - zawołała wychowawczyni.

- Nom, to jest... jakby to powiedzieć... wiem. - uderzyłam pięścią w dłoń. - To jest moja siostra.

- Coooo!? - wrzasnęło kilka osób.

- To długa historia. - uśmiechnęłam się.

- Adsuruś, powiedz mi, jak się pisze twoje imię? - zapytała nagle nauczycielka.

- Czyta się ADsuro, ale pisze przez ATsuro. - powiedziałam znowu siadając na ławce.

- Ktoś ma po lekcjach czas? - spytała wychowawczyni, ale każdy przecząco kiwał głową, prócz Kastiela. - Umehara oprowadzisz Nową po szkole! - zawołała do niego.

- Czemu ja? - znudzony uniósł brwi.

- Bo ty nie masz nic do roboty i tak, i tak? - mruknęła sarkastycznie. - Jeżeli nią się dzisiaj zajmiesz przymknę oko na kilka twoich ucieczek z lekcji.

- Niech będzie.

A ja patrzyłam chwilę na niego, potem na nauczycielkę.

Po lekcjach Umehara z rękoma w kieszeniach zaczął oprowadzać mnie po szkole.

- Teraz pokażę ci miejsce, do którego nikt nie ma dostępu, znaczy, żaden uczeń. - zaczęliśmy iść po schodach, a kiedy dotarliśmy na miejsce, otworzył drzwi zamknięte na klucz i wyszliśmy na dach.

- Wow! - zawołałam. - Chciałam zobaczyć miasto z dachu, ale nie sądziłam, że to będzie coś takiego!

- Nieźle, co? - spytał uśmiechając się pod nosem.

- A żebyś wiedział!

****

Jak widać, przeniosłam moje Blacretions na blogspota. Mam nadzieję, że z nim wypali.

Wkrótce ukaże się podstrona "Bohaterowie" "Linki" "Autorka" itp. Jak ogarnę to... XD